درمان شوپنهاور
درباره سایت
امکانات وب
امروز روی این نیمکت جای یک نفر خالی بود.
جای خالی ... که ترجیح داده ام خالی بماند، تا با هر کسی پر شود!
چگونه بگویم ؟!
کسی که دستانم را بگیرد و ضربان قلبم را تا بی انتها بالا ببرد!
آری...
کسی از جنس صدف،
به مهربانی یک شبنم ،
و به لطافت یک گل یاس ...
در نسیم سحر، گونه هایم را نوازش کند و با عطر خوشش نوید یک صبح دل انگیز بهاری را مژده دهد ...
این تکراری ترین انتظاریست که هر سال از بهار دارم ...
انتظاری بیجـــــا
و جای تو هنوزم خالیست ... !
#مجید_طاهرخانی
برچسب:
نویسنده: النا نیکنام